वर्तमान नेपाली मण्डलीमा “प्रेरित” पदको प्रश्न
एक विस्तारित, सन्तुलित, र सन्दर्भ–संवेदनशील बाइबलीय अध्ययन
वर्तमान ख्रीष्टियन मण्डलीमा “प्रेरित” (Apostle) पद आज पनि कायम छ कि प्रारम्भिक मण्डलीसँगै समाप्त भइसकेको छ भन्ने प्रश्नले विश्वव्यापी रूपमा गम्भीर बहस जन्माएको छ। यो प्रश्न केवल पदको नामसँग मात्र सम्बन्धित छैन, तर मण्डलीको अधिकार संरचना, अगुवाइको स्वरूप, र पवित्रशास्त्रको अन्तिमतासँग प्रत्यक्ष रूपमा जोडिएको विषय हो।
यो बहस नेपालको मण्डली सन्दर्भमा झनै संवेदनशील बनेको छ, किनकि पछिल्ला वर्षहरूमा केही व्यक्ति वा समूहहरूले आफूलाई “नेपालका प्रेरित” वा “अन्तिम दिनका प्रेरित” भनेर चिनाउने गरेका छन्। यस्ता दाबीहरूले कतिपय स्थानमा उत्साह उत्पन्न गरे पनि, धेरै अवस्थामा यसले मण्डलीमा अन्योल, विभाजन, र आत्मिक दुरुपयोगका गम्भीर प्रश्नहरू उठाएको देखिन्छ।
त्यसैले यो विषयलाई अनुभव, करिश्मा, वा भावनाको आधारमा होइन, पवित्रशास्त्र, ऐतिहासिक ख्रीष्टियन विश्वास, र नेपाली मण्डलीको यथार्थ को प्रकाशमा गम्भीरतापूर्वक अध्ययन गर्नु अत्यन्त आवश्यक छ।
१. प्रेरित पद समाप्त भइसकेको छ भन्ने दृष्टिकोण
(Cessationist दृष्टिकोण – बाइबलीय र नेपाली सन्दर्भ)
नेपालका धेरै इभान्जेलिकल र रिफर्म्ड मण्डलीहरूले प्रेरित पदलाई ऐतिहासिक, अद्वितीय, र पुनः नदोहोरिने पद को रूपमा बुझ्छन्। उनीहरूका तर्कहरू केवल सिद्धान्तगत मात्र नभई, नेपाली मण्डलीको व्यावहारिक अनुभवसँग पनि गहिरो रूपमा जोडिएका छन्।
क. पुनरुत्थान हुनुभएको ख्रीष्टको प्रत्यक्षदर्शी हुनुपर्ने
प्रेरित १:२१–२२ मा यहूदाको स्थान पूर्ति गर्न राखिएको सर्त अत्यन्त स्पष्ट छ—प्रेरित त्यो व्यक्ति मात्र हुनसक्थ्यो जो येशू ख्रीष्टको सेवाकाइको सुरुदेखि अन्त्यसम्म उहाँसँगै रहेको हो र उहाँको पुनरुत्थानको प्रत्यक्ष साक्षी हो।
प्रेरित पावल पनि सामान्य आत्मिक अनुभवका कारण होइन, तर पुनरुत्थान हुनुभएको ख्रीष्टको प्रत्यक्ष प्रकाशनपछि मात्र प्रेरित ठहरिनुभयो
(प्रेरित ९; १ कोरिन्थी १५:८)।
यसले देखाउँछ कि प्रेरित पद ऐतिहासिक साक्षी मा आधारित थियो, जुन आज पुनः प्राप्त गर्न सम्भव छैन। नेपालको सन्दर्भमा, जहाँ कतिपयले केवल “बोलावट”, “दर्शन”, वा “अनुभव” का आधारमा आफू प्रेरित भएको दाबी गर्छन्, यो बाइबलीय मापदण्ड सबैका लागि गम्भीर चेतावनी हो।
ख. प्रेरितहरूको अद्वितीय अधिकार र चिन्हहरू
२ कोरिन्थी १२:१२ मा पावलले “प्रेरितका चिन्हहरू” को उल्लेख गर्दै चिन्ह, चमत्कार, र अद्भुत कामहरूद्वारा प्रेरितहरूको अधिकार प्रमाणित भएको बताउँछन्।
यसको अर्थ आज परमेश्वरले काम गर्नुहुन्न भन्ने होइन, तर प्रेरितहरूको जस्तो सार्वभौमिक, नींवगत, र आधिकारिक अधिकार आज कसैसँग छैन। नेपालमा कतिपय “प्रेरित” दाबी गर्ने व्यक्तिहरूले आफ्नो अधिकार प्रमाणित गर्न चमत्कारलाई जोड दिन्छन्, तर बाइबल अनुसार चमत्कार कहिल्यै पदको अन्तिम प्रमाण हुँदैन।
ग. मण्डलीको जग एक पटकको लागि बसालिएको
एफिसी २:२० ले मण्डलीलाई “प्रेरितहरू र अगमवक्ताहरूको जगमा” निर्माण गरिएको भन्छ। जग भनेको एक पटक बसालिने आधार हो, दोहोरिने संरचना होइन।
यसले नयाँ नियमका पवित्रशास्त्रलाई मण्डलीको स्थायी र अन्तिम जगको रूपमा देखाउँछ। यदि आज नयाँ प्रेरितीय अधिकार स्वीकार गरियो भने, त्यसले अप्रत्यक्ष रूपमा नयाँ जग थप्ने खतरा ल्याउँछ।
वर्तमान समयमा हाम्रो भूमिका नयाँ कुरा सुरू गर्नु होइन, तर इतिहासभरि परमेश्वरले मण्डलीमार्फत गर्नुभएको कार्यमा सहभागी हुनु, र आफूलाई प्राप्त वरदानअनुसार त्यसै मण्डलीको उन्नतिमा सेवा गर्नु हो। विश्वव्यापी मण्डली परमेश्वरले पहिले नै प्रेरितहरूको जगमा स्थापना गरिसक्नुभएको छ, र हामी त्यसै मण्डलीका अंग हौं।
घ. पवित्रशास्त्रको अन्तिमता र नेपाली सन्दर्भको जोखिम
२ तिमोथी ३:१६–१७ ले पवित्रशास्त्रलाई पूर्ण र पर्याप्त ठहराउँछ।
प्रकाश २२:१८–१९ ले त्यसमा थपघट नगर्न कडा चेतावनी दिन्छ।
नेपालमा “नयाँ प्रकाशन”, “नेपालका लागि विशेष वचन”, वा “प्रेरितको अहिलेको सन्देश” जस्ता अभिव्यक्तिहरूले मण्डलीलाई सजिलै भ्रममा पार्न सक्छन्, किनकि धेरै विश्वासीलगायत नयाँ मण्डलीहरू अझै थियोलोजिकल रूपमा मजबुत भइसकेका छैनन्।
२. प्रेरितिय सेवाकाइ फरक स्वरूपमा जारी छ भन्ने दृष्टिकोण
(Continuationist दृष्टिकोण – सीमित र उत्तरदायी बुझाइ)
अर्कोतर्फ, केही नेपाली करिश्म्याटिक र पेन्टेकोस्टल मण्डलीहरूले प्रेरित पद होइन, तर प्रेरितिय सेवाकाइ लाई स्वीकार गर्छन्।
क. “प्रेरित” शब्दको मूल अर्थ र मिशन सन्दर्भ
“Apostolos” शब्दको मूल अर्थ “पठाइएका व्यक्ति” हो। यस अर्थमा हेर्दा, नेपालजस्तो अझै पनि व्यापक मिशन आवश्यक भएको देशमा, नयाँ ठाउँमा सुसमाचार पुर्याउने, मण्डली स्थापना गर्ने, र क्षेत्रीय सेवाकाइ समन्वय गर्ने सेवकहरूको आवश्यकता स्पष्ट देखिन्छ।
तर यहाँ मुख्य कुरा के हो भने—
यी सेवकहरूले पावलजस्तै प्रेरितीय अधिकार दाबी गर्नु हुँदैन, न त आफूलाई पवित्रशास्त्रसरह अधिकार भएको व्यक्ति ठान्न मिल्दैन। यदि परमेश्वरले कसैलाई नेपालमा मण्डली स्थापना गर्ने विशेष सेवाकाइमा बोलाउनुभएको छ भने, त्यो बोलावट स्वीकार गर्नु आफैमा गलत होइन, तर त्यसलाई पद र सर्वोच्च अधिकार मा रूपान्तरण गर्नु गलत हुन सक्छ।
ख. एफिसी ४:११–१३ र मण्डलीको अपरिपक्वता
एफिसी ४ मा मण्डली पूर्ण नभइञ्जेल विभिन्न सेवाकाइ आवश्यक रहने कुरा उल्लेख छ। नेपाली मण्डली अझै पनि विभाजन, गलत शिक्षा, र नेतृत्वसम्बन्धी चुनौतीहरूसँग जुधिरहेको सन्दर्भमा, केही व्यक्तिहरूले प्रेरितिय प्रकारको सेवाकाइद्वारा संरचना, प्रशिक्षण, र मार्गदर्शनमा योगदान पुर्याइरहेका छन्।
तर यो सेवाकाइ सधैं सेवक नेतृत्व (servant leadership) मा सीमित हुनुपर्छ, शासकीय वा सर्वोच्च पदको रूपमा होइन। बाइबलमा उल्लेख भएका प्रेरितहरूसँग भएको अधिकार—विशेष गरी पवित्रशास्त्र लेख्ने अधिकार—आजको कुनै पनि अगुवासँग हुन सक्दैन।
ग. “नेपालका प्रेरित” होइन, “नेपालमा पठाइएका सेवक”
नेपाली मण्डलीमा देखिएको सबैभन्दा स्वस्थ अभ्यास यही हो—
धेरै जिम्मेवार अगुवाहरूले आफूलाई “प्रेरित” नबनी मण्डली स्थापक, मिसन अगुवा, वा सेवक भनेर चिनाउँछन्।
यसले ख्रीष्टलाई मात्र मण्डलीको टाउको स्वीकार गर्छ (एफिसी १:२२–२३) र शक्ति–केन्द्रीकरण तथा आत्मिक दुरुपयोगको जोखिम घटाउँछ।
३. सम्भावित जोखिम र आवश्यक सीमाहरू
प्रेरितिय सेवाकाइको सीमित बुझाइ स्वीकार गर्दा पनि केही स्पष्ट सीमाहरू अनिवार्य छन्:
-
कुनै पनि सेवाकाइ पवित्रशास्त्रमाथि होइन, त्यसअन्तर्गत हुनुपर्छ (गलाती १:८)
-
प्रेरितिय सेवाकाइले एकता ल्याउनुपर्छ, विभाजन होइन (१ कोरिन्थी १:१०)
-
साँचो सेवक पद वा उपाधिद्वारा होइन, नम्रता, पवित्रता, र आत्माको फलद्वारा चिनिन्छ (मत्ती ७:१५–२०)
निष्कर्ष: नेपाली मण्डलीका लागि जिम्मेवार सन्तुलन
नेपालको मण्डली अझै निर्माण र परिपक्वताको यात्रामा छ। यस्तो अवस्थामा “प्रेरित” जस्तो शक्तिशाली पदको दाबी थियोलोजिकल मात्र होइन, पास्टोरल रूपमा पनि जोखिमपूर्ण हुन सक्छ।
बाइबलले प्रेरितिय सेवाकाइको महत्व स्वीकार गरे पनि, नेपालको सन्दर्भमा सबैभन्दा सुरक्षित र फलदायी मार्ग भनेको—
पद होइन, सेवा
अधिकार होइन, जिम्मेवारी
महिमा होइन, क्रुसको मार्ग
व्यक्ति होइन, ख्रीष्टकेन्द्रित नेतृत्व
हो।
यही सन्तुलनले नेपाली मण्डलीलाई सत्यमा स्थिर, मिशनमा सक्रिय, र आत्मिक रूपमा सुरक्षित राख्न सक्छ।
