दाऊदको जीवनले हामीलाई एउटा गहिरो सत्य सिकाउँछ—कहिलेकाहीँ शत्रुलाई परास्त गर्न ठूलो शक्ति होइन, एउटा सानो ढुङ्गा नै पर्याप्त हुन्छ। स्तुतिको विषयमा पनि यही सिद्धान्त लागू हुन्छ; कहिलेकाहीँ तपाईंलाई अरू केही होइन, केवल आफ्नो स्तुति नै चाहिन्छ।
स्तुति केवल भावना होइन, यो आत्मिक हतियार हो। धर्मशास्त्रभरि हामी देख्छौं कि स्तुतिले साङ्लाहरू तोड्छ, शत्रुलाई अलमलमा पार्छ, र विश्वासीलाई शक्तिशाली बनाउँछ। जब तपाईंको मुखबाट स्तुति निस्कन्छ, तपाईं आत्मिक रूपमा अडिग बन्नुहुन्छ। शत्रुले स्तुति गर्ने व्यक्तिलाई लामो समयसम्म दबाएर राख्न सक्दैन।
प्रेरित १६ मा पावल र सिलासको उदाहरणलाई सम्झनुहोस्। मध्यरातमा, दुःख र बन्धनको बीचमा पनि, उनीहरूले स्तुति गरे। परिणामस्वरूप, जेलका ढोकाहरू खुले र हतकडीहरू खसे।
तपाईंको स्तुति बाहिरबाट सानो वा सामान्य देखिन सक्छ, तर यसको आत्मिक प्रभाव अत्यन्त गहिरो हुन्छ। जब तपाईं स्तुति गर्नुहुन्छ, स्वर्गदूतहरू सक्रिय हुन्छन्, र सृष्टिकर्ता परमेश्वरले तपाईंको पक्षमा परिस्थिति परिवर्तन गर्न थाल्नुहुन्छ। हामीले भोग्ने धेरैजसो संघर्षहरू शारीरिक होइनन्; ती आत्मिक हुन्। त्यसैले स्तुति एक शक्तिशाली आत्मिक हतियार हो।
विशेषगरी, जब तपाईं पीडा र कठिनाइको समयमा स्तुति गर्नुहुन्छ, यसको प्रभाव अझ बलियो हुन्छ। किनभने शत्रुले तपाईंलाई गुनासो र निराशामा डुबेको देख्न चाहन्छ, तर स्तुतिले त्यसको योजना भंग गर्छ। स्तुतिले तपाईंको जीवनका “दैत्यहरू” लाई हराउन मद्दत गर्छ।
भजनसंग्रह 149:6
“तिनीहरूका मुखमा परमेश्वरको स्तुति रहोस्, र तिनीहरूका हातमा दुईधारे तरवार रहून्।”
