जाँड रक्सीको विषयमा बाइबलको शिक्षा

Bible Teaching on Alcohol Consumption

प्रत्येक मण्डलीका अगुवा तथा विश्वासीहरूले बारम्बार सामना गर्नुपर्ने एउटा महत्त्वपूर्ण र संवेदनशील प्रश्न हो— "जाँड-रक्सी र मद्यपानबारे बाइबलले के भन्छ?"

विशेष गरी, विश्वासीहरूको मनमा निम्न प्रश्नहरू उठ्ने गर्छन्:

के बाइबलले जाँड-रक्सी खानुलाई सिधै पाप भनेको छ?
के एक ख्रीष्टियन विश्वासीले जाँड-रक्सी पिउन मिल्छ?
एउटा विश्वासी जाँड-रक्सीबाट किन टाढा रहनुपर्छ?
मण्डलीमा जाँड-रक्सी सेवन गर्ने विश्वासीलाई अगुवाहरूले कसरी व्यवहार गर्ने?

ईसाई समाजमा मद्यपानको विषय लामो समयदेखि बहसको विषय रहँदै आएको छ। परमेश्वरको वचनले "मद्यपान गरेर मात्तिनु हुँदैन" भन्ने स्पष्ट आज्ञा दिन्छ, तर संयमित रूपमा पिउनु नै सिधै पाप हो भनेर कठोर रूपमा लेखिएको छैन।

तथापि, बाइबलको समग्र शिक्षा, आत्मिक परिपक्वता र ख्रीष्टियन गवाहीलाई हेर्दा जाँड-रक्सीबाट टाढा रहनु नै परमेश्वरको सिद्ध इच्छा र उत्तम मार्ग हो। आउनुहोस्, यस विषयलाई बाइबलका पदहरूमार्फत गहराईमा बुझ्ने प्रयास गरौं।

१. मद्यपानको विरुद्धमा बाइबलको शिक्षा

बाइबलले स्पष्ट रूपमा जाँड-रक्सीको मात्तपन र यसको लतलाई पुरानो पापी जीवनको हिस्सा मानेको छ। व्यभिचार, मूर्तिपूजा र डाहा जस्तै मद्यपान (पियक्कडपन) लाई पनि परमेश्वरको इच्छा विपरीतको काम भनिएको छ।

१ पत्रुस ४:२-३ "यसरी त्यसले आफ्नो जीवनको रहल समय फेरि मानिसको कुइच्छामा होइन, तर परमेश्वरको इच्छामा बिताउँछ। बितेका दिनमा अन्यजातिहरूले गरेझैँ तिमीहरूले व्यभिचार, कुवासना, मद्यपान, मोजमज्जा, पियक्कड़पन र घृणित मूर्तिपूजामा प्रशस्त समय बितायौ।"

रोमी १३:१३ "दिउँसोजस्तै गरी हामी ठीकसँग चलौँ। मोजमज्जामा, पियक्कडपनमा, व्यभिचारमा, भ्रष्टाचारमा, झगडामा र डाहमा होइन।"

मद्यपानले मानिसलाई कुन बाटोमा लैजान्छ?

आत्माको साटो शरीरको नियन्त्रण: दाखमद्यले मानिसको विवेक र होस गुमाउँछ।

एफिसी ५:१८: "दाखमद्यले नमात्तिओ, कारण त्यो विलासिता हो, तर पवित्र आत्माले भरिपूर्ण होओ।"

मूर्खता र कलहको कारण:

हितोपदेश २०:१: "दाखमद्य उपहास गर्ने हो, र मदिराचाहिँ कचिङ्गल मच्चाउने हो, यी कुराहरूको लतमा रुमलिनेहरू बुद्धिमान् हुँदैनन्।"

परमेश्वरको राज्यबाट वञ्चित गराउने पाप:

गलाती ५:१९-२१: "...पियक्कडपन, अश्लील मोजमज्जा र यस्तै अरू... जस-जसले यस्ता कामहरू गर्दछन्, परमेश्वरका राज्यका हकदार बन्नेछैनन्।"

२. बाइबलमा दाखमद्यको प्रसङ्ग र प्रयोग

बाइबल अध्ययन गर्दा हामीले के पनि बिर्सनु हुँदैन भने, बाइबलीय समय र संस्कृतिमा दाखमद्यको केही व्यावहारिक प्रयोगहरू पनि थिए:

क. परमेश्वरको आशिष र आनन्दको प्रतीक

प्राचीन इस्राएलमा दाखमद्यलाई कृषि फल र परिश्रमको आशिषको रूपमा लिइन्थ्यो (यद्यपि यो आजको कडा रक्सी जस्तो मात्तियाउने रसायनयुक्त पेय थिएन)।

यशैया ६२:८-९: "...जसले दाख जम्मा गर्छन्, तिनीहरूले मेरो पवित्रस्थानको चोकमा त्यो पिउनेछन्।"

ख. येशूको पहिलो आश्चर्यकर्म (कानाको विवाह)

येशूले कानाको विवाहमा पानीलाई दाखमद्यमा परिणत गरिदिनुभयो (यूहन्ना २:६-९)। यसले दाखमद्य आफैमा पूर्णतया अशुद्ध वा दुष्ट वस्तु होइन भन्ने देखाउँछ।

ग. औषधि वा स्वास्थ्यको निम्ति प्रयोग

प्रेरित पावलले आफ्ना चेला तिमोथीलाई पेटको समस्याको उपचारका लागि थोरै दाखमद्य लिन सल्लाह दिएका थिए।

१ तिमोथी ५:२३: "अघिजस्तो पानी मात्र खाने नगर, तर तिम्रो पेटको लागि र घरीघरी बिरामी भएकोले गर्दा अलि-अलि दाखमद्य पिउने गर।"

३. विश्वासीले मद्यपान गर्नुअघि विचार गर्नुपर्ने गम्भीर कुराहरू

हामी ख्रीष्टमा स्वतन्त्र छौँ, तर हाम्रो स्वतन्त्रता अरूका लागि ठेसको कारण बन्नु हुँदैन। विश्वासीको जीवन केवल आफ्नो लागि मात्र होइन, मण्डली र संसारको अगाडि ख्रीष्टको गवाही हो।

के यसले परमेश्वरको महिमा गर्छ?

१ कोरिन्थी १०:३१-३२ "यसकारण चाहे तिमीहरू खाओ, अथवा पिओ, वा तिमीहरू जेसुकै गर, सबै परमेश्वरका महिमाको निम्ति गर। कसैलाई ठेस लाग्ने काम नगर..."

के यसले अरू विश्वासीलाई आत्मिक रूपमा लडाउँछ?

यदि हाम्रो कुनै बानी वा स्वतन्त्रताले गर्दा अर्को कमजोर भाइ वा बहिनी पापमा लड्छ भने, त्यो प्रेमको मार्ग होइन।

रोमी १४:१५, २१ "यदि तिमीले जे खान्छौ त्यस कुराले तिम्रो भाइलाई चोट पार्छ भने, तिमी प्रेममा चलेका हुँदैनौ... उचित त यो हुन्छ, कि मासु नखानु, मद्यपान नगर्नु, तथा कुनै यस्तो काम नगर्नु जसद्वारा तिम्रो भाइलाई बाधा हुन्छ।"

परमेश्वरको राज्य खाने-पिउने कुरा होइन

रोमी १४:१७ "किनभने परमेश्वरको राज्य भनेको खानु र पिउनु होइन, तर पवित्र आत्मामा धार्मिकता, शान्ति र आनन्द हो।"

४. मण्डली र अगुवाहरूको भूमिका (जाँड-रक्सी खाने विश्वासीलाई के गर्ने?)

यदि मण्डलीका कुनै विश्वासी वा सदस्य जाँड-रक्सीको लतमा छन् भने मण्डलीले निम्न कदम चाल्नुपर्छ:

घृणा होइन, प्रेम र पुनरुत्थान (Restoration): उनीहरूलाई खारेज वा घृणा गर्नुको साटो प्रेम र नम्रतापूर्वक गल्ती महसुस गराएर ख्रीष्टतर्फ फर्काउने (गलाती ६:१)।
काउन्सिलिङ (सरसल्लाह) र प्रार्थना: मद्यपान प्रायः मानसिक तनाव, समस्या वा दुर्व्यसनको परिणाम हुने भएकाले उनीहरूलाई आत्मिक परामर्श र निरन्तर प्रार्थनाको आवश्यकता पर्छ।
अगुवाइको मापदण्ड कायम राख्ने: मण्डलीका अगुवा, एल्डर वा डिकनहरू मद्यपानको लतमा परेका वा रक्सी पिउने हुनु हुँदैन (१ तिमोथी ३:३)। उनीहरू अरूका लागि नमूना हुनुपर्छ।
अनुशासन (Church Discipline): यदि कोही व्यक्ति मण्डलीको शिक्षा, चेतावनी र सम्झौतालाई अटेर गर्दै निरन्तर मात्तिएर मण्डली र ख्रीष्टको नाम बदनाम गर्छ भने, मण्डलीले बाइबलीय अनुशासनको प्रक्रिया (मत्ती १८:१५-१७) अपनाउनुपर्छ।

निष्कर्ष

जाँड-रक्सी पिउनु सिधै पाप हो कि होइन भन्ने बहसमा अल्झिनु भन्दा "के यसले मलाई र मेरो मण्डलीलाई आत्मिक रूपमा फाइदा पुर्‍याउँछ?" भनेर सोच्नु बुद्धिमानी हुन्छ।

जाँड-रक्सीले मानिसको विवेक, गवाही र आत्मिक जीवनलाई कमजोर बनाउँछ। त्यसैले, एउटा परिपक्व ख्रीष्टियन विश्वासीले अरूलाई ठेस नपुगोस्, परमेश्वरको महिमा होस् र आफ्नो पवित्र आत्माको मन्दिर (शरीर) शुद्ध रहोस् भन्नका खातिर जाँड-रक्सीबाट पूर्ण रूपमा टाढा रहनु नै परमेश्वरको सिद्ध इच्छा हो।