“ख्रीष्ट” उपाधिको अर्थ र महत्व

१. परिचय: “ख्रीष्ट” उपाधिको बुझाइ

धेरै मानिसहरूले "येशू ख्रीष्ट" लाई एउटा नामको रूपमा बुझ्दछन्, तर वास्तवमा "ख्रीष्ट" येशूको थर होइन, बरु उहाँको पदवी वा उपाधि हो। ग्रीक शब्द 'Christos' बाट आएको यस शब्दको अर्थ "मसीह" वा "अभिषिक्त व्यक्ति" (Anointed One) हुन्छ।

बाइबलको समयमा अभिषेक गर्ने प्रक्रियामा पवित्र तेलको प्रयोग गरिन्थ्यो। यो केवल एउटा धार्मिक विधि मात्र थिएन, तर यसले परमेश्वरद्वारा चुनिएको, उहाँको विशेष अधिकार प्राप्त गरेको र पवित्र आत्माको सामर्थ्यले भरिएको अवस्थालाई जनाउँथ्यो। लूका ४:१८-१९ मा येशूले स्पष्ट पार्नुभयो कि उहाँको अभिषेक गरीबहरूलाई सुसमाचार सुनाउन, कैदीहरूलाई मुक्त गर्न र थिचोमिचोमा परेकाहरूलाई स्वतन्त्रता दिनका लागि भएको हो। यसैले, "ख्रीष्ट" भन्नाले परमेश्वरको त्यो विशेष दूतलाई बुझाउँछ जो संसारको उद्धारका लागि स्वर्गबाट पठाइनुभएको थियो।

२. पुरानो करारमा “अभिषिक्त” को पृष्ठभूमि

पुरानो करारको इतिहासमा परमेश्वरले आफ्ना मानिसहरूलाई डोर्‍याउन तीनवटा मुख्य पदहरूका लागि व्यक्तिहरूलाई अभिषेक गर्नुहुन्थ्यो:

राजा: जस्तै दाऊद (१ शमूएल १६:१३)। राजाले परमेश्वरको प्रजामाथि न्याय र धर्मको शासन गर्नुपर्थ्यो।
पूजाहारी: हारून र उनका छोराहरू (प्रस्थान २८:४१)। पूजाहारीले मानिसहरूका तर्फबाट पापको प्रायश्चित्त गर्न बलिदान चढाउँथे र परमेश्वर र मानिसबीचको खाडल पुर्थे।
अगमवक्ता: एलीशा जस्ता व्यक्तिहरू (१ राजाहरू १९:१६)। अगमवक्ताहरूले परमेश्वरको प्रत्यक्ष आवाज र इच्छा मानिसहरूमाझ प्रकट गर्थे।

यद्यपि यी राजाहरू, पूजाहारीहरू र अगमवक्ताहरू परमेश्वरद्वारा नै नियुक्त थिए, तर तिनीहरू मानिस भएकाले त्रुटिपूर्ण र कमजोर थिए। त्यसैले, इतिहासमा एक यस्तो "सिद्ध अभिषेक" भएको व्यक्तिको प्रतीक्षा गरियो, जसले यी तीनै भूमिकालाई पूर्ण रूपमा निभाउन सकोस्।

३. मसीहको भविष्यवाणी

येशू जन्मनुभन्दा सयौं वर्ष अघि नै अगमवक्ताहरूले मसीहको आगमनको बारेमा बताएका थिए। दानिएल ९:२५-२६ ले मसीहले दुःख भोग्नुपर्ने संकेत गर्छ भने, यशैया ६१:१ ले उहाँको सेवाकार्यको दयालु स्वरूपको वर्णन गर्छ। भजनसंग्रह ११०:४ ले उहाँलाई "अनन्तको पूजाहारी" र २ शमूएल ७ ले "अनन्तको राजा" भनेर घोषणा गरेको छ। यी सबै भविष्यवाणीहरूले एउटै कुरातिर औंल्याउँछन्: आउनेवाला ख्रीष्टले मानव जातिको सम्पूर्ण आत्मिक र भौतिक समस्याको समाधान ल्याउनुहुनेछ।

४. येशू: ख्रीष्टको पूर्णता

येशूको आगमनसँगै ती सबै भविष्यवाणीहरू पूरा भए। उहाँको जन्मको समयमा स्वर्गदूतहरूले "मुक्तिदाता, जो ख्रीष्ट प्रभु हुनुहुन्छ" जन्मनुभएको घोषणा गरे (लूका २:११)। जब पत्रुसले मत्ती १६:१६ मा "तपाईं जीवित परमेश्वरका पुत्र ख्रीष्ट हुनुहुन्छ" भनेर स्वीकार गरे, उनले येशूको ईश्वरीय परिचयलाई संसारको सामु स्पष्ट पारे।

येशूको ख्रीष्टत्व उहाँको मृत्यु र पुनरुत्थानमा अझ प्रगाढ देखिन्छ। एक पूजाहारीको रूपमा उहाँले आफ्नै रगत बलिदान चढाउनुभयो, एक अगमवक्ताको रूपमा सत्यको बाटो देखाउनुभयो र एक विजयी राजाको रूपमा मृत्युमाथि विजय पाएर बौरी उठ्नुभयो।

५. प्रेरितहरूको सन्देश र यसको महत्व

येशूको स्वर्गारोहणपछि प्रेरितहरूको मुख्य सन्देश नै "येशू नै ख्रीष्ट हुनुहुन्छ" भन्ने थियो (प्रेरित २:३६)। उनीहरूले यो कुरा प्रमाणित गर्न पुरानो करारको व्यवस्था र येशूको जीवनको तुलना गरे। यस उपाधिको महत्व बहुआयामिक छ:

१. उद्धार: ख्रीष्टमा विश्वास नगरी मुक्ति सम्भव छैन (यूहन्ना २०:३१)।

२. एकता: ख्रीष्टमा कुनै भेदभाव हुँदैन; उहाँले सबै जातजातिलाई एउटै शरीरमा बाँध्नुहुन्छ (गलाती ३:२६-२९)।

३. अपरिवर्तनशीलता: हिजो, आज र सधैंभरि ख्रीष्ट उस्तै हुनुहुन्छ (हिब्रू १३:८)।

६. ख्रीष्टियनको पहिचान र व्यवहारिक प्रयोग

"ख्रीष्टियन" हुनुको अर्थ केवल एउटा धर्म मान्नु होइन, बरु ख्रीष्टको स्वभावलाई पछ्याउनु हो। एन्टिओकियामा पहिलो पटक विश्वासीहरूलाई "ख्रीष्टियन" भनिएको थियो किनभने तिनीहरूको जीवनशैली ख्रीष्टसँग मिल्दोजुल्दो थियो।

व्यवहारिक रूपमा ख्रीष्टलाई पछ्याउनु भनेको:

अधिकारलाई स्वीकार्नु: उहाँलाई आफ्नो जीवनको राजा मानेर उहाँको आज्ञा पालन गर्नु।
चरित्र झल्काउनु: दुःख र कठिनाइमा पनि क्षमा, प्रेम र सत्यताको बाटो नछोड्नु।
अभिषेकमा जिउनु: हामी पनि ख्रीष्टको शरीरका अंग भएकाले उहाँको कामलाई संसारमा अघि बढाउने जिम्मेवारी हाम्रो हो।

७. निष्कर्ष

"ख्रीष्ट" शब्दले येशूको ईश्वरीय अधिकार, उहाँको बलिदान र उहाँको अनन्त राज्यलाई समेट्छ। उहाँ मात्र त्यस्तो व्यक्ति हुनुहुन्छ जसमा परमेश्वरको सम्पूर्ण योजना पूरा भयो। येशूलाई "ख्रीष्ट" भन्नु भनेको उहाँलाई आफ्नो मुक्तिदाता र प्रभुको रूपमा पूर्ण आत्मसमर्पण गर्नु हो। यदि हामी उहाँको नाम लिन्छौं भने, हाम्रो जीवनले पनि उहाँको अभिषेक र पवित्रतालाई संसारको सामु प्रमाणित गर्नुपर्दछ।